روی کامپیوترم عکسی دارم آشنا اما مرموز. قایق هایی پهلو گرفته کنار اسکله ای کوچک رودی وسط است به رنگ آبی که در دور دستها مه گرفته است. آن سوی رود، تپه ای زندگی می کند سبز از علف که در سینه کشش، درختانی آشنا رویده ند. رود آرام است و چون مه آلود است مرموز است. آدمی، بوی خوش آب را حس میکند، و من که تماشاگرم، خنگی آب و مه و تپه را و آرزوی این دارم که در یک روز افتابی، آن قایق را سوار شوم، نه به قصد عبور از رود به قصد سفر به آنجا که مه دارد.

امروز همسایهمان که پارکینگ مزاحم دارد، پشت خودرو من پارک کرده بود. به ناچار رفتم که در خانهشان را بزنم. کی؟ هفت صبح. ابتدا اشتباه در یک خانه دیگر را زدم و بنده خدا را از خواب پراندم. «تیبا مال شماست

مختصری کلیه درد دارم، زق زقی میکند، جوری که میفهمم چیزی به نامکلیه هم دارد.

پنجشنبه اداره بودم. بد هم نگذشت. آخرین امتحان بچهها بود. روز جمعه هم پسر دایی و خانمش مهمان ما بودند که در کنارشان بسیار خوش گذشت. پسر داییام آدم با کلاس و جنتلمنی است و شاید از بهترین دوستانم.

روز سهشنبه در دانشگاه سمینار داشتم. باران شدیدی میبارید، با استادم به دانشگاه رفتم. صبح غمگینی بود و در طول راه باران را نگاه میکردم که بر شیشه ماشین میخورد و قطراتش، گلوله، گلوله میغلتیدند تا پایین شیشه و برف پاک کن آرام و نرم قطرات را از روی شیشه کنار میزد. ارائهم بدک نبود. تا ساعت سه در دانشگاه ماندم و تمام سمینارها را گوش دادم. بعد هم حرکت کردیم به سمت خانه. هوا آفتابی و روشن بود، درست مثل قلب من.

داستانی غیر خطی که از سه داستان کوچک تر تشکیل شده که به موازات هم پیش میرن مسلما نویسنده کتاب رو تحت تاثیر سینمای تارنتینو نوشته و خیلی خوب هم این کارو انجام داده و از پس داستان بر اومده .. تا اواسط ک

من کلا از هواداران و علاقمندان به آثار علی چنگیزی هستم. طبیعتگرایی خشناش را خیلی دوست دارم. شاید سبک مورد علاقه من نباشد اما به نظرم چنگیزی به خوبی از پس توصیف و اجرای آن بر میآید و این اجرای خوب ه

پس از مدتها سری به رستوران گیلانه زدم. نسبت به قبل خیلی خلوتتر بود. به هر حال قدرت خرید مردم کاهش پیدا کرده است. باز قبل که رفته بودم، بعدش بیمار شدم، طبق معمول. این بار اما به خیر گذشت. رستوران گیلانه از رستورانهای محبوب من است. فضای عالی، غذای عالی. کلا جای رو به راهی است. در این مدت که درسم تمام شده است، وقت بیشتری دارم برای گشتن و مطالعه کتابهای خوب.

محمد محمدعلی (1327-تهران)1- بازنشستگی، 1366/ منیرو روانیپور (1333-بوشهر)2-کنیرو، 1367محمدرضا صفدری (1332-بوشهر)3-سیاسنبو، 1368اصغر عبداللهی (1334-اهواز)4-سایبانی از حصیر، 1369اصغر الهی (1323 مشهد-139

من شخصا خودم را رمان نویس میدانم تا داستان کوتاه نویس. از اینکه روزنامه آرمان یکی از کارهای مرا به عنوان مجموعه داستان برتر پس از انقلاب انتخاب کرد هم تعجب کردم هم خوشحال شدم. در این زمانه که دوغ و دو